Een zonnige dag in mei, in de huiskamer van de familie Bardzinski, het huis van oma Georgette.
Stefan Bardzinski, zoon van een Poolse vader, Sylwester, en een Vlaamse moeder, worstelt met een depressie… of doet hij maar alsof? Als treinconducteur bij de ‘IJzerweg’ kan hij in elk geval moeilijk verkroppen dat de overheid de pensioengerechtigde leeftijd wil verhogen.

Zijn vrouw Kristine heeft het ook niet gemakkelijk. Oma Georgette, Stefans moeder, woont mee in het gezin: vaak prettig gestoord, maar soms ook wat minder prettig. Hun zoon Kristof wil vandaag zijn nieuwe vriendin Lies voorstellen. Op hetzelfde moment komt Bébeir, Stefans beste vriend, langs en duikt plots ook Lucien – de schoonbroer van Stefan en Kristine – op met een ingrijpend bericht. Vreemd, want Lucien en Liliane, Stefans veel jongere zus, komen al jaren niet meer over de vloer.

Dan wordt het mysterieus. Waarom komt Liliane niet meer bij haar moeder? Waar komt de haat-liefdeverhouding van Stefan met zijn vader vandaan? Is zijn depressie de oorzaak van de stemmen en visioenen die hem achtervolgen? En vooral: welke sporen heeft het leven nagelaten bij de Bardzinski’s, en zijn die littekens nog te helen?

Sporen is een verhaal over liefde en haat, vriendschap en wrok, en het leven met het verleden. Soms sappig en volks, soms aangrijpend en pijnlijk, maar altijd herkenbaar en hartverwarmend.